Weer in St Peter Port

We zijn om 7:00 uur vertrokken uit St Helier richting Alderney, het derde grote Kanaaleiland, na Jersey en Guernsey, met de hoofdplaats Braye. Afstand 42 Nm. Dus weer vroeg op vanwege het gunstige tij. Om Alderney te bereiken, varen we weer door de “Race of Alderney”, waar het tot 6 knoop stroomt bij half tij. En die wil je niet tegen hebben en dat betekent dat we voor 13:00 uur in Alderney moesten zijn, want vanaf dat tijdstip kentert het tij. Na Jersey en de prachtige vuurtoren “Corbière Lighthouse” te hebben gepasseerd, bleek dat we wind, NO-4/5 teveel op de kop kregen en onze koers niet meer te bezeilen was. We hadden inmiddels flinke stroom mee, zodat onze snelheid over de grond meer dan 10 knoop bedroeg en de schijnbare wind hierdoor aanzienlijk toenam. Toen we via de marifoon ook nog het weerbericht van Jersey Radio vernamen, waarbij werd aangegeven dat de wind ’s avonds NO-6 zou worden, hebben we onze koers verlegd naar St Peter Port (Guernsey). Deze koers was wel te bezeilen en we waren hiervan nog 15 Nm verwijderd. In Alderney kan je alleen aan een boei of liggen of ankeren, maar de baai is geheel open naar NO en dat is bij sterke wind niet aangenaam, vanwege de golven van Het Kanaal, die daar naar binnen rollen. Dus zo kwamen we om 11:30 uur weer in St Peter Port terecht, waar er nog genoeg water boven de “Sill” stond en we direct de haven binnen konden varen. Het was zeer druk in de haven van St Peter Port, maar de havenmeester gaf ons een mooi plekje naast een boot van een vriendelijke Fransman. Daarna hebben we nog een wandeling gemaakt langs de boulevard en het plaatsje St Peter Port, waar we een mooie toren tegenkwamen, die in 1846 ter ere van een bezoek van “Queen Victoria and Prince Albert” werd gebouwd. Hoewel de wind morgen nog NO blijft, neemt deze in kracht af, zodat we opnieuw proberen koers te zetten naar Alderney. Het plan is om van Alderney over te steken naar Portland Marina aan de Engelse kust vlakbij Weymouth.

St Helier 2

We hebben besloten om vandaag nog een dag in St Helier te blijven. Ons aanvankelijk plan was om naar Carteret te gaan, liggend aan de Zuidkant van Normandië, maar we vernamen dat de jachthaven van Carteret deze week gesloten was, vanwege onderhoud. Opnieuw mooi weer en we besloten om vandaag de “Jersey War Tunnels” te bezichtigen. Omdat de weg erheen grotendeels langs de boulevard van de schitterende St Aubin’s Bay loopt en de afstand slechts 5 km was, zijn we er naar toe gewandeld. Onderweg zagen we in de haven bij laag water een droogvallende motorboot van een “local” voor kennelijk groot onderhoud. Verder liepen we weer voorbij de toegangsweg naar Elizabeth Castle en kwamen we nog een toeristentreintje tegen, die van St Helier naar St Aubin Harbour rijdt. Na door het mooi begroeide Coronation Park te zijn gelopen, kwamen we uiteindelijk bij de “Jersey War Tunnels” aan. Deze zijn in de rotsen tijdens de WO2 door de Duitse bezetters uitgehouwen. Hiervoor zijn vooral veel krijgsgevangenen uit Rusland, maar ook uit andere delen van Europa, als “slaven” ingezet. Velen van hen zijn bij de bouw ervan omgekomen. Het doel was om van deze tunnels een hospitaal te maken. De Duitse bezetter, trots op het veroveren van een stukje Brits grondgebied, ging er nl. van uit dat hier de invasie zou plaats vinden. De tunnels zijn nooit helemaal afgebouwd. Hoewel het zeer indrukkwekkend was om deze tunnels te bezichtigen, waren we blij dat we na 2½ uur weer buiten stonden, omdat het zo steenkoud was daarbinnen en we gekleed waren op de warme buitentemperatuur. Op de terugweg nog een echte “Jersey Dairy Ice Cream” gegeten, dat meer leek op een ijsberg. Op de boot aangekomen, hadden we dan ook het gevoel, dat we ons avondeten al op hadden.

St. Helier

Vandaag een rustdag in St Helier. Na ‘s ochtends boodschappen te hebben gedaan, hebben we in de middag Elizabeth's Castle bezocht. Het kasteel dateert uit 1600 en heeft vele oorlogen doorstaan en kent een lange historie. Om ca. 13.30 uur zijn we bij eb er naar toegelopen. Het kasteel is in de loop van de eeuwen al een aantal malen verbouwd en gefortificeerd. In de 2e WO is het door de duitse bezetter gebruikt, omdat ze dachten dat daar de invasie zou plaats vinden. Dat is te zien aan de diverse bunkers, die in en om het kasteel zijn ingebouwd. Vanuit de diverse hooggelegen torens had je een schitterend uitzicht over St Aubin's Bay. We kwamen net op tijd om te zien hoe men vroeger een kanon afvuurde. Op de terugweg om 16.30 uur was het inmiddels hoogwater, zodat we met een speciaal amfibievoertuig weer aan land werden gebracht. Toen hebben we nog even bij de oude haven wat taxfree whisky en een cointreau gehaald en tezamen met het wederom schitterende zonnige weer was deze dag weer helemaal perfect.

Op weg naar St. Helier (Jersey)

Vandaag moesten we vroeg op, want om 6.30 uur was het hoog water bij Granville en vanaf dat moment liep de stroom mee richting Jersey. Dat betekende om 6.00 uur opstaan, zodat we om 7.00 uur konden vertrekken. De afstand Granville - St.Helier, Jersey is 30 Nm, maar de wind was tegen en dat betekende kruisen, waardoor de afstand ineens 45 Nm is geworden. Gelukkig waaide het niet al te hard, NW 3 tot 4 met een lichte zeegang en zo zijn we zeilend in de ochtendzon richting St. Helier, de hoofdstad van Jersey, vertrokken. Omstreeks 9.00 uur passeerden we "Iles de Chaussey", waar we goed moesten opletten vanwege de enorme hoeveelheid drijvende "visvlaggetjes en -balletjes". Vooral de "visballetjes" zijn in zeegang nauwelijks zichtbaar. Hieraan hangen zeer lange lijnen met een kreeftenkorf aan het eind, die op de bodem ligt. Twee jaar geleden bij Falmouth hebben we een keer zo'n lijn in de schroef gehad, waardoor onze boot terplekke uit het water getakeld moest worden om het vistouw van de schroef te verwijderen. En dat willen we natuurlijk niet nog een keer meemaken. Ongeveer 8 Nm voor Jersey viel de wind weg en hebben we de motor aangezet. Om 13.30 uur kwamen we in St. Helier aan en moesten aan de wachtsteiger voor de "sill" tot 16.00 uur wachten, alvorens er voldoende water stond om de jachthaven binnen te varen.

Het oude Granville

Vandaag werden we om ca. 8:30 uur wakker, vanwege een enorme drukte in de jachthaven van Granville. Er verlieten veel zeilboten de haven voor een vandaag gehouden Regatta op zee. En natuurlijk wilden ze allemaal tegelijk over de smalle “Sill” bij hoogwater. Maar wij gaan vandaag het oude historische gedeelte van Granville bezoeken. Het historische Granville is gebouwd op een uitstaande rotspunt, die de baai van de Mont Saint-Michel afsluit. Deze stad werd destijds door de Engelsen in de 15de eeuw versterkt. Op het hoogst gelegen deel van de stad, dat omringd wordt door wallen, vindt men nog de sporen van een groot militair en religieus verleden, waaronder de oude vestingswerken, bunkers uit de WO2 en de kerk “Eglise Notre Dame”. Daarnaast tref je er karaktervolle huizen en pittoreske « hotels » uit de 16de en 17de eeuw aan. Granville is de natuurlijke haven voor verschillende veerdiensten, die een constante verbinding onderhouden met de eilanden “Iles de Chausey”, een verzameling van rotseilanden ca. 5 Nm ten NW van Granville, en de Kanaaleilanden Jersey, Guernsey en Sark. Het oude stadsgedeelte wordt beheerst door de hogere versterkte wallen. Daaromheen loopt weer het bekende “kustpad”. De wandeling, die we maakten, was dan ook prachtig. Er zijn diverse musea, waaronder het Museum Christian Dior met het geboortehuis van deze beroemde couturier en het Museum du Vieux Granville, museum van de lokale geschiedenis, kunst en volkse tradities. Voor kust van Granville liggen 350 mini-rotseilandjes bij laag tij, een 50-tal bij hoog water, enkel het grootste eiland is bewoond door vissers. Aangezien dit eiland uit graniet bestaat, vind je hier steengroeves waaruit de stenen werden gehakt voor de bouw van de Mont Saint-Michel. Deze groeves worden al lang niet meer gebruikt en is nu een oord voor vissers geworden. “Iles de Chausey” is eveneens een beschermd vogelreservaat, heeft geen jachthavens en je kan er alleen maar ankeren bij goed weer. In de zomer wonen er ca. 80 mensen en in de winter slechts 15. Na onze wandeling keerden we terug naar de boot voor een drankje en een hapje, waarbij we tijdens hoogwater een prachtige voorstelling kregen van de terugkeer van de vanmorgen uitgevaren wedstrijdzeilers, wat een enorme file veroorzaakte bij de “Sill”

Granville

Vandaag, vrijdag 19/06/09, zijn we om 12:00 uur, één uur na laag water, uit St Malo vertrokken richting Granville, afstand 27 Nm, waar de snelle veerboot Condor Ferry ons tegemoet kwam. Er stond 2 meter water boven de “sill”, net genoeg voor onze diepgang van 1,70 meter. Het was wederom prachtig weer. De gehele dag zon en een windje NW-4. We hadden de stroom mee en zo zeilden we met halve wind ca. 8,5 knoop over de grond naar Granville. Voor de kust van St Malo steken diverse rotsen uit de zee, zodat ook hier de kaartplotter goede dienst deed. Ongeveer halverwege kwamen we langs de baai van Mont St Michel en zagen we in de verte de contouren van de hoge rots en klooster Mont St Michel. Om 15:30 uur kwamen we in Granville aan. Granville ligt aan de Zuidkust van Normandië en heeft een zeer grote luxueuze jachthaven, waar veel passanten vanuit het Kananaaleiland Jersey hun weekend doorbrengen. Ook in Granville waren we de enige Nederlanders, wat we niet zo heel erg vonden.

Dinan

Gisteren zijn we met de bus vanuit St Malo om 10:00 uur vertrokken richting Dinan. Vanaf St Servan, waar onze boot ligt, was het een wandeling van ca. een half uur naar de bushalte van St Malo. Om 11:00 uur kwamen we in Dinan aan. Dinan is een kunst- en historiestad en één van de mooiste middeleeuwse steden van Bretagne. Deze oude hertogenstad met de imposante ringmuren rijst statig 75 meter boven de rivier de Rance uit en houdt zo een wakend oog op de prachtige vakwerkhuizen met veelal houten dakschilden. De rivier Rance mondt uit bij St Servan, waar wij met onze boot liggen. De ringmuren zijn ca. 3 km lang met donjons, 10 torens en 4 poorten, waarbij je een fraai overzicht hebt over de omringende landschappen. Het centrum bestaat uit historische gebouwen, schilderachtige straatjes met de al eerder genoemde oude vakwerkhuizen. Om 14:00 uur gingen we met de bus terug naar St Malo, omdat de eerstvolgende bus pas drie uur later vertrok. Om 15:00 uur waren we in St Malo, ook een vestingstadje met stevig gebouwde muren en statige monumentale panden, waar we nog rondom de gehele vestingmuur hebben gelopen met een schitterend uitzicht op de zee en het vestingsplaatsje zelf. Om 16:30 uur waren we weer terug op onze boot voor een drankje om daarna in St Servan uit eten te gaan. Morgen vertrekken we naar Granville.