St Malo – St Servan

Om 12:30 uur stond er net voldoende water boven de "sill" van Dahouët om te vertrekken. Het weer was prima, heerlijk zonnetje, alleen de wind liet het wat afweten. Zodoende moest de motor af en toe bij, omdat we vanwege het tij en de “sill” weer op tijd moesten aankomen bij St Malo. We voeren dicht langs het prachtige landschap van de Bretonse kust en passeerden halverwege de schitterende hoge Cap Fréhel, waarboven veel toeristen stonden. Langs de gehele Bretonse kust loopt een kustvoetpad en het schijnt dat dit kustvoetpad zich nog verder strekt zowel naar Noord als naar Zuid. Je ziet er vele vakantiewandelaars met bepakte rugzakken langs trekken. Om 16:15 uur passeerden we de vuurtoren bij de aanloop van St Malo, van waaraf je het prachtige vestingstadje al ziet liggen. Aan de andere zijde de hoge steile rotsheuvels van St. Servan met daarbovenop nog bunkers vanuit de WO2. St. Servan ligt direct naast St. Malo. Via een sluis kan je terecht in de haven van St. Malo. Wij hebben echter gekozen voor de open zeehaven van St. Servan. Je ligt in St. Servan wat rustiger in een eigen box. In de oude haven bij St. Malo is het meestal erg druk, zodat je al gauw in dikke rijen gestapeld wordt. Als enige Nederlander in St Servan valt het ons op dat er ook hier weer veel Engelse passanten zijn en weinig andere nationaliteiten. Het is dat de havenmeester alleen maar Frans spreekt, anders had je toch echt het idee dat we in Engeland waren. St Malo hebben we 3 jaar geleden uitvoerig bekeken en ons plan is om nu een wandeling te maken naar de waterkering met de grootste getijde-energiecentrale en mogelijk ook nog het historische plaatsje Dinan met de bus te bezoeken.

Dahouët

Vandaag van St Quay Portrieux naar Dahouët, 11 Nm in oostelijke richting en nog steeds Noord Bretagne. Er was weinig wind voorspeld, maar gelukkig net genoeg om te kunnen zeilen. Dahouët heeft een geheel droogvallende haveningang, maar in de jachthaven blijft achter een "sil", een drempel, ongeveer 2 meter water staan bij eb. Om over die drempel heen te varen moet er dus voldoende water staan. Dit is het geval van ongeveer 2 uur voor tot 2 uur na hoog water en vandaag was het rond 13.20 uur vloed bij Dahouët. Rond dat tijdstip kwamen we bij de haveningang aan, een zeer smalle ingang tussen 2 stijle rotswanden, maar wel goed aangegeven d.m.v. rode en groene bakens. Achter in de haven meerden we af aan een kleine passantensteiger, waar nog één plek voor de Carina vrij was en onze boot met een diepgang van 1.70 meter net bleef drijven. De haven is niet groot, maar heeft wel alle voorzieningen. s' Middags maakten we een wandeling om de haven heen en via het steile kustpad in oostelijk richting naar de boulevard van Dahouët. Vanuit het hoog gelegen kustpad hadden we een een geweldig uitzicht op de baai van Dahouët. Aan het eind van de middag, terug bij de boot, was het inmiddels laagwater geworden en lag de gehele haveningang vanaf de kust droog. Het plaatsje oogt niet toeristisch en de omgeving is, evenals het weer, prachtig!

Rustdag in St Quay Portrieux

Vandaag een rustdag in St Quay Portrieux. 's Morgens eerst naar het havenkantoor om het havengeld te betalen en voorzien van de nodige informatie over het stadje en de omgeving wandelden we even over de "maandagmarkt" op het plein bij de oude haven. Daarna nog wat boodschappen gedaan en weer even terug naar onze boot. Het water in de haven is zo helder dat het net lijkt of we met de boot in een aquarium liggen. Overal zie je grote vissen rondzwemmen, voornamelijk Harders. Deze worden de "stofzuigers" van de haven genoemd. Ze eten o.a. het aangroeisel onder de waterlijn van je boot op, door al knabbelend er langs te zwemmen. Na de lunch hebben we een wandeling gemaakt naar Binic, een schilderachtig havenplaatsje, zo'n 4 Nm verderop in oostelijke richting. De wandeling ging natuurlijk weer via een ons inmiddels welbekend kronkelend kustpad. Dan weer stijl omhoog en vervolgens weer flink naar beneden, met af en toe een horizontaal stukje erin. De wandeling duurde ongeveer 2,5 uur en we genoten onderweg van de prachtige vergezichten, de kleurrijke begroeide rotsachtige kustlijn en de diverse baaien. Om 17.00 kwamen we aan in Binic en konden we uitrusten van de tocht. Voor de terugweg pakten we de bus om 17.45 uur en in 15 minuten waren we weer in St Quay Portrieux. s' Avonds sloten we de dag af in een Frans havenrestaurantje met overheerlijke "Moules, Frites et du vin"!

Naar St. Quay Portrieux

Om 8.00 uur gingen we op weg naar St. Quay Portrieux vanuit de jachthaven van Lézardrieux. Dit vroege tijdstip was noodzakelijk, omdat de stroom op deze ochtend vanaf de monding van de Rivière Trieux met ons meeging tot ongeveer 12.00 uur naar onze volgende bestemming. De afstand voor deze tocht bedroeg ongveer 20 NM. De weersvoorspelling was heel redelijk voor deze dag, maar om te beginnen was er géén wind en voor de eerste keer in deze vakantie mist. Dus maar weer de motor aan en toen we bijna bij de monding van de rivier aankwamen, trok het helemaal dicht en was het zicht nog géén 50 meter! Gelukkig hadden we de Radar apparartuur en de navigatieverlichting al aan gezet en voeren we voorzichtig op de kaartplotter( de nautische TomTom) en het radarscherm de monding uit. Op een gegeven moment doemde in de mist een groot markeringspunt, een stenen toren, "La Croix" genaamd, welke we ook al de vorige dag gepasseerd waren maar dan in tegenovergestelde richting en staat in de noordelijke vaarroute tussen “L'ile de Brehat” en de kust en toen kregen we in de gaten dat we niet op de juiste route naar St. Quay Portrieux zaten. Er is namelijk ook een zuidelijke route langs dit eiland, maar deze route stond nog niet in de kaartplotter. Bij "La Croix" hebben we in dichte mist de "Carina" 180 graden gedraait en zo snel mogelijk de route in de plottter aangepast, zodat we verder konden varen, via de zuidelijke route tussen de rotsen “Ile de Brehat” en de kust. Dit alles in een dichte mist, zo dicht, dat we van de mooie omgeving eigenlijk niets hebben gezien. Zo af en toe zagen we om ons heen rotsen vaag opdoemen en bakens, die gelukkig ook op de kaartplotter waren te zien. Ook zagen we, opdoemend uit de mist, heel wat dobberende bootjes van waaruit fanatiek gevist werd. Eenmaal door de zuidelijke passage kwamen we op open zee en konden we verder langs de kust naar onze volgende bestemming. Het zicht werd steeds beter en tegen de tijd dat we in St Quay Portrieux aankwamen, was de mist in onze omgeving opgetrokken en begon de zon er flink door te komen. St Quay Portrieux heeft een grote luxe jachthaven en tegen 11.30 uur meerden we af in een prima box aan de "Pontoon pour les visiteurs". 's Middags gelijk de haven en een gedeelte van de kust verkent via een kustvoetpad met schitterend uitzicht op de baaien in de omgeving.

Lezardrieux

Vandaag om 8:00 uur vertrokken uit Tréguier naar Lezardrieux. Afstand ca. 20 Nm, geen wind en bewolkt weer, maar gelukkig geen regen. Dus alles op de motor. Eerst de rivier Le Tréguier af, dan ca. 10 Nm buitenom langs een grote hoeveelheid uitstekende lage rotsen, waar je absoluut niet moet zijn bij slecht weer, en dan de rivier Le Trieux op richting Lezardrieux, waar we langs “Ile de Brehat” voeren. Ook de rivier Le Trieux heeft prachtige begroeide steile rotsachtige oevers waar schilderachtige Bretonse dorpjes aan liggen. Af en toe passeerden we een mosselkwekerij aan de zijkant van de rivier en zagen we veel droogvallende bootjes aan de oever. Om ca. 11:30 uur kwamen we in Lezardrieux aan, waar we in een mooie box afmeerden. Na de lunch zijn we het plaatsje gaan bezichtigen. Groot is het niet. Het centrum bestaat uit één straat met een klein kerkje. Er is één supermarkt, die alleen van 9:00 tot 12:00 uur geopend is. Gelukkig hadden we gisteren al boodschappen gedaan. Verder was het er zeer rustig, want de fransen zijn tussen 12:00 en 14:00 uur aan het lunchen of in ieder geval van de straat af. De winkeltjes en ook “Bureau du Port” waren dicht behalve dan de restaurantjes, die uiteraard wel open waren. Na nog een wandeling langs de oever van de rivier Le Trieux te hebben gemaakt, keerden we terug naar onze boot waar we besloten om de volgende dag te vertrekken naar St Quay Portrieux.

Tréguier

De dag begon bewolkt met af en toe wat miezerige regen. Om 10:00 uur gingen we naar de Captainerie om als passant te betalen en daarna zijn we Tréguier gaan verkennen. Middenin het oude centrum aan een plein staat een imposante kathedraal en een aangebouwd klooster, die we beiden uitvoerig hebben bekeken. De kathedraal vertoont delen uit drie verschillende stijlperioden: De Hastingtoren, 11de en 12de eeuw, is het enige overblijfsel van de oude kathedraal in Romaanse stijl, het middengedeelte, 14de eeuw, is in Gotische stijl en de hertogskapel en kruisgangen, 16de en 17de eeuw, in Gotische flamboyantstijl. Dit heeft o.a. te maken gehad met door oorlogen onderbroken bouw. Vele kleine straatjes met zeer oude vaak verzakte pittoreske huisjes, veelal wel opgeknapt, en restaurantjes komen op dit plein uit. Tréguier is niet groot, buiten dit centrum is er weinig te zien, behalve dan de prachtig glooiende heuvels rondom de rivière Treguier, waarlangs we ’s middags, nadat het weer was opgeklaard, nog een wandeling hebben gemaakt. Vanwege het grote verval is het een sterk stromende rivier, waarvan de oevers geheel droogvallen bij eb. Alleen in een klein middenstuk van de rivier staat nog water. Ook in de open jachthaven, waar we veel Engelsen passanten aantroffen (wij waren de enige Nederlanders), was de sterke stroming merkbaar. Morgen gaan we naar Lezardrieux.

Van St Peter Port naar Tréguier

Om 9:00 uur bij hoogwater vertrokken uit St Peter Port. Na de laatste blik op Castle Cornet vlakbij het havenhoofd en het eiland Guernsey aan de Z-kant te hebben gerond, konden we koers zetten naar Tréguier, onze volgende bestemming aan de N-kant van Bretagne. Afstand: 51 Nm. Tréguier ligt ca.5 Nm stroomopwaarts aan de "rivière Tréguier". De rivier valt bij eb op sommige plaatsen bijna geheel droog, dus is het van belang om bij hoogwater aan te komen. De wind was West-4Bft en de ZW-route was daardoor net niet te bezeilen. Gelukkig hielp na verloop van tijd de NW-waartse stroom een handje mee. Midden op de route, na ca. 25 Nm, kwamen we voorbij “Plateau des Roches Douvres”, een verzameling van rotsen met een grote vuurtoren als baken er op. Inmiddels draaide de wind meer naar het NW en zeilden we met ca. 7 kn richting Tréguier. Om 18:00 uur waren we bij de monding van de rivier, waarbij na het starten van de motor bleek, dat er een grote hoeveelheid zeewier om de schroef gewikkeld was. Na wat gepruts op het zwemplateau aan de achterzijde van onze boot, kregen we de schroef weer vrij en konden we de rivier Tréguier langs de vuurtoren “LaCorne” opvaren met aan beide oevers een prachtig aanblik van glooiend landschap, rotsen en dorpjes. Zo kwamen uiteindelijk om 19:00 uur aan bij de jachthaven Tréguier Marina, vlak voor de moderne Canadabrug.